دو تا آدم که رو در رو باهم صحبت میکنن مثل کاری که من و تو الان میکنیم با هم غذا میخورن و افکارشون رو باهم سهیم میشن. خلاصه که بی هیچ چشم داشتی با هم وقت می گذرونن دوست بودن یعنی این. و آخر از همه با اینکه شاید بهانه های الکی به نظر برسد، نه شما نه من، و نه هیچ کس دیگری هیچ وقت نمیتواند با قطعیت بگوید یک داستان در واقع پایان خوشی داشته یا یک پایان تراژیک و غمگین.

بادام رمانی است عمیق درباره ی قدرت دوستی، نیروی احساسات و نیاز مبرم به زندگی با همدلی و شفقت بیشتر وون پیونگ سون نویسنده ی کتاب با طرح پرسش های تکان دهنده و بینش های روشنگرانه و از طریق آشنا کردن خواننده با اختلالی کمتر شناخته شده به نام آلکسی تایمیا ما را ترغیب میکند تعصبات اجتماعی مان را کنار بگذاریم این رمان سال ۲۰۱۶ جایزه ی ادبی چانگبی را برای نویسنده اش به ارمغان آورد.