بیوه زیرک از معدود کمدی های گولدونی است که در آن حس استقلال طلبی و انتخاب گر زنانه بر وجه انفعالی شخصیت اش در ذائقه کمدی رنسانسی پیش می گیرد. این کمدی بستری برای ارائه تمنیات پنهان گولدونی و مطرح کردن آرزوی دیرین خود یعنی اتحاد ایتالیا و نیز خروج نقش های زنانه از دایره کلیشه معشوق های منفعل ومنتظر است. از دیگر خصوصیات این متن باید به حذف ماسک و ارتقا آن به عنوان عنصری پیش برنده در روایت نمایشی اشاره کرد.