روایت که می توان آن را ( بازنمایی یک رخداد ذهنی یا واقعی ) تصور کرد، تأثیر تعیین کننده ای بر زندگی بشری به جای گذارده است؛ چنانچه یکی از مهم ترین عوامل تمایز انسان از موجودات دیگر به شمار می رود. در حقیقت انسان، موجودی روایت پرداز بود و این قابلیت را خیلی زود متوجه شد، از قدرت روایت آگاهی پیدا کرد و از آن برای آگاهی بهره جست. ویژگی روایت پردازی انسان، هیچ گاه از وی جدا نشده و همواره در قالب های بیانی و نظام های نشانه ای گوناگون بروز و ظهور پیدا کرده است. همواره روایت پردازی، بخشی مهم از زندگی فرهنگی انسان محسوب می شده است. از روایت های آیین-نمایشی، شفاهی و تصویری گرفته تا نقالی های اسطوره ای، قصه های مذهبی، روایت های سینمایی و چندرسانه ای. به همین دلیل، تاریخ بشری هیچ زمانی را به یاد نمی آورد که در آن از روایت بی بهره بوده باشد. زیرا خاطره و روایت به طور تنگاتنگ در هم تنیده شده اند و…