در این اثر کلاسیک کتاب حقوق طبیعی و تاریخ ، لئو اشتراوس مسئله حق طبیعی را بررسی می کند و استدلال می کند که در واقعیت پایه و اساس محکمی برای تمایز بین درست و غلط در اخلاق و سیاست وجود دارد. در یکصدمین سال تولد اشتراوس و پنجاهمین سالگرد سخنرانی های والگرین که باعث پیدایش این اثر شد ، حق طبیعی و تاریخ همچنان مانند گذشته بحث برانگیز و اساسی است.”اشتراوس … سهم قابل توجهی در درک بحران فکری دارد که در آن قرار داریم. لئو اشتراوس (1899-1973) رابرت مینارد هاچینس استاد برجسته خدمات برجسته علوم سیاسی در دانشگاه شیکاگو بود.این یک کتاب عجیب است. گزیده های زیر را به عنوان مثال در نظر بگیرید: «ایده حق طبیعی باید مجهول باشد تا زمانی که ایده طبیعت ناشناخته باشد. کشف طبیعت کار فلسفه است. در جایی که هیچ فلسفه ای وجود نداشته باشد ، به هیچ وجه از حق طبیعی آگاهی وجود ندارد. ” و در امتداد خطوط مشابه: «کشف طبیعت لزوما مقدم بر کشف حق طبیعی است. فلسفه قدیمی تر از فلسفه سیاسی است. ” اکنون ، درست قبل از بیان این اظهارات ، ما خوانده بودیم که “زندگی سیاسی که از ایده حق طبیعی چیزی نمی داند ، لزوما از امکان علم سیاسی و در واقع ، از امکان علم به عنوان مثال ، بی اطلاع است ، فقط به عنوان یک زندگی سیاسی که از امکان علم آگاه است ، لزوما حق طبیعی را به عنوان یک مسئله می داند. “