کتاب حاضر قسمتی از شرح حال خود نویسنده بزرگ است. از وقتی که پادوی مغازه کفاشی می شود، تا زمانی که سرانجام تصمیم می گیرد آخرین بار شانس خود را بیازماید و برای تحصیل در یک مدرسه معمولی به کازان می رود. البته در این مدرسه هم برای او راه نیست. در مدرسه او را به سبب فقر مادی نمی پذیرند. در سراسر این کتاب کودکی را می بینید که تنها، در جهانی از پستی و دغل کاری و طراری افتاده است و می بینید که چگونه او خاکسترهای انبوهی را به دنبال جرقه های بی نفس انسانیت و بشردوستی هم می زند. شما می بینید که به خاطر مطالعه کتاب چه بلاهایی سرش می آورند. شما مشاهده می کنید که چگونه تکاپوی او را در تحصیل علم به ریشخند می گیرند. شما آدم ها و آدمک های فراوانی را می بینید. با گورکی به کسانی محبت می ورزید و از کسانی دیگر حذر می کنید و متنفر می شوید.