بخشی از کتاب در میان انسان‌ها:

چشمانش را باز کرد. دوباره روز دیگری آغاز شده بود. درد سراسر بدنش را فراگرفته بود. درست به‌خاطر نداشت اما شاید ده روز از انسان شدنش می‌گذشت. ده روزی که پر از تجربه‌های جدید بود. کم‌کم به این لباس تازه عادت کرده بود و سعی می‌کرد گذشته را از یاد ببرد، اما گاهگاهی مانند شب قبل خواب‌های آشفته او را آزار می‌داد. حالا زندگی تازه‌اش نسبت به روز اول نظم بیش‌تری داشت. او سعی می‌کرد با نظم ساخته‌شده‌ی دست آدم‌ها پیش برود.