بخشی از کتاب شبی با مردگان:

آن روزها فکر می کردم که این زمین و قصرش تا ابد برای من خواهد ماند اما اشتباه می کردم. من تنها برای چشم بر هم زدنی صاحب آنجا بودم. شاید درست تر باشد که بگوییم زمین صاحب من بود چون قرار است برای ابد مرا در آغوش بگیرد.