نمایشنامه های این کتاب به دوره درام متاخر بکت تعلق دارند و آن چه آن ها را در اینجا جمع کرده است در وهله اول اجرای آن هاست نه چیز دیگر. متون گردآمده در اثر حاضر پیچیده، ابهام آمیز، فشرده و چندلایه اند و خواندن و اجرای آن ها به منظور مقابله با عقب ماندگی تصویری تئاتر ایرانی ضروری به نظر می رسد. آثار بکت صراحتا از مقتضیات تیره و تار اگزیستانسیالیستی، ابزوردیسم زبان و مناسبات ابزورد انسانی می گویند، در آن ها ایده هایی واقع گرایانه درباره حس انسانیت و مقاومت تا لحظه آخر به چشم می خورد و نوعی زیبایی شناسی زشتی خودنمایی می کند.این کتاب ضمن ارائه نمایشنامه های مذکور مقدمه ای در باب بکت، آثارش و نظریات دیگران پیرامون او در اختیار می گذارد.