“دیونامه” اثری است جذاب به قلم “پرویز براتی” که در آن به “بازشناسی چهره ی موجودات خیالی در روایت های ایرانی” پرداخته است. این کتاب خواندنی و شگفت انگیز که در پنج پرده به رشته ی تحریر درآمده، در هر قسمت مهم ترین موجودات خیالی در افسانه ها و حکایت های ایرانی را به خواننده معرفی می کند. پرده ی اول کتاب “دیونامه” نوشته ی “پرویز براتی”، “قصه گوی برزگر و قصه گوی دریانورد” نام گرفته و پرده ی دوم که عنوان آن “نقش و کارکرد سیاسی متون شگفت” است، به مواردی همچون دیو، پری، اژدها، دیوانگی و تخیل، زندگی دوگانه ی دیوها ،مانویت و جهان بینی زردشتی و دیوهای مناطق مختلف نظیر مازندران و خراسان جنوبی پرداخته است. پرده ی سوم با عنوان “صورت های شگفتی” خصوصیات داستان های شگفت انگیز در ادبیات فارسی را بر می شمرد که در این راستا روایت های عجایب نامه ای و عجایب نگاری که شامل عجایب زمان، دریاها، شهرها، صحراها و عجایب های گوناگون بودند، روایت های اعجاب برانگیز در دو دسته ی شفاهی-مردمی شگفت یا فانتزی پالیمسستی، قصه های شگفت، رمانس های عامیانه ی شگفت و حماسه های دینی شگفت را زیر ذره بین خواهد برد. پرده ی چهارم کتاب “دیونامه” به قلم “پرویز براتی”، “اعجاب برانگیزی در متون عرفانی؛ از بیان تا کنش” را بررسی می کند که به حس آمیزی، شکوهمندی و ترس نیز در همین قسمت پرداخته می شود و پرده ی پنجم و نهایی کتاب، “خیال های غربی: ادبیات شگرف در مغرب زمین” نام دارد که با پرداختن به تکوین ادبیات خیالی: رمانس، بحث “بازشناسی چهره ی موجودات خیالی در روایت های ایرانی” را به پایان می برد.