در این اثر که اولین بار خود این دو نفر اجرایش کردند – چایکین در نقش گوینده ی صداها (زبان ها) و شپرد در جایگاه نوازنده ی پرکاشن- تنها شخصیت نمایشنامه که گوینده است، داستان زندگی انسانی بی نام را روایت می کند؛ داستانی که چندین و چند صدای مختلف که همه از حنجره ی گوینده بیرون می آید، آن را به بیان درمی آورند.