سام شپارد، نمایشنامه نویس بزرگ امریکایی، در داستان های خواب خوب بهشت از همان درونمایه هایی بهره برده که او را به مرتبه ی یکی از برجسته ترین نمایشنامه نویسان امریکا رسانده است: درونمایه ی عشق و حسرت، میل عمیق رسیدن به مرزهایی که هستی را بخش بخش می کند، اشتیاق به شکافی که مردان و زنان را از یکدیگر متمایز می کند و شکافی بس عمیق تر که حتی مردان را از خویشتن خودشان هم متمایز می کند. داستان های این مجموعه مملو از طنز گزنده، شقاوت و غم و اندوه هستند. او در این داستان ها قریحه اش را برای صیقل دادن بخش های توصیفی و گفت وگوهای ساده به کار می گیرد و ما را به یاد مضامینی می اندازد که پیش تر در آثار نمایشی اش با بی رحمی و شاعرانگی نشان داده بود. کتاب خواب خوب بهشت سیزده داستان را در بر می گیرد.

وقتی خواب خوب بهشت اولین بار منتشر شد، نیویورک تایمز ریویو، نوشت که سام شپارد با این کتاب توانسته در ناب ترین شکلی که ممکن بوده یک قصه گو باشد.