زنان در جنگ و این قفس شکستنی است حرکتى روان و آسان دارد و به‌ آسانى به هدف نهایى درام‏نویس منتج مى‏شود، اما نمى‏توان گفت که این روانى ریشه در سخت‌کوشی یا الهام محض نمایشنامه‏ نویس دارد. عنوان نمایشنامه زنان در جنگ شاید این فکر را القا کند که این اثر نمایشنامه‏ اى ضدجنگ یا تفحصى دیگر در رگ‌ و ریشه‏ هاى دشمنى با زنان است، اما هیچ‌یک از این پیش‏بینى ‏ها درست نیست. جان مورتیمر در شرایطى نمایشنامة این قفس شکستنى است را نوشته است که پس‏لرزه‏ هاى جنگ اروپا را مى‏لرزاند و ناامیدى و بى‏سامانى در دادگاه‏ هاى قضایى، هتل‏ هاى ساحلى و مدارس خصوصى موج مى‏زد. مورگنهال کاراکترى است بى‏گناه اما قربانى، قربانى به همان اندازه که فاول در بند جامعه اسارت را تجربه مى‏کند. و این شخصیت‏ ها سعى دارند به کمک فانتزى به عمق زندگى و گوشه‏ هاى ناشناخته حیات سرک بکشند و تخیل را دستاویز آزادى قرار بدهند.