(هر عشقی در دراز مدت، نیازمند کسی است که ببیندش و تصدیقش کند و بر آن صحه بگذارد، اگرنه ممکن است اصلا عشق نباشد. بدون نگاه او ما در خطر بودیم.) چه می شود اگر بزرگترین شاهد یک عشق بمیرد؟ در این کتاب، “جوردانو” عشق و مرگ را از منظر کسی که زنده مانده رودرروی هم می گذارد: یک سو خاطرات بازمانده است و سوی دیگر غیبتی ویرانگر؛ غیبت خانم الف. کسی که در بارداری پر خطر “نورا” همراهش بود و شاهد اولین گام های کودکش و پاسبان با درایت عشق نو پای او و همسرش. حالا بیماری او را دور کرده است و غیبت از دست دادنش چون لرزه ای ویرانگر آواری از گرفتاری به بار آورده است.