این مجموعه برگزیده ای از اشعار استاد شهریار است. در آغاز، نوشته ای از غلامحسین یوسفی در “چشمه روشن” انتخاب گردیده و برای مثال در آن خاطرنشان شده است: “قسمت عمده ای از دیوان شهریار را غزل های او دربرگرفته است. برخی از مشهورترین اشعار او نیز به صورت غزل است، خاصه آن ها که به آواز همراه با موسیقی خوانده اند. سرگذشت عشق آتشین و ناکام او که به ترک درس و تغییر مسیر زندگانی وی انجامید و مقدمه ی تجلی عشق عرفانی و الهی در ضمیر او شد، نیز زمینه ی شهرت غزل های ناب او را فراهم می آورد… شهریار در زمینه های گوناگون به شیوه های متنوع شعر گفته است. شعرهایی که در موضوعات وطنی و اجتماعی و تاریخی مذهبی و وقایع عصری سروده نیز کم نیست. برخی از آن ها هم مشهور است، نظیر قصاید “به پیشگاه آذربایجان عزیزم”، “مهمان شهریور”، “تولید”، “غزل های “دم بزن ای زن”، “آذربایجان”، “مناجات”، “قطعه ی “فرهنگ ما”، مثنوی “صدای خدا” و بسیاری دیگر.