رمان سوی دیگر از یک پادشاهی رویایی می گوید که به یک کابوس تبدیل می شود ، از سفر به شهر مروارید ، یک شهر مرموز در اعماق آسیا ، که همچنین سفری به اعماق ضمیر ناخودآگاه است ، یا به گفته خود کوبین ، نوعی کتابچه ی راهنمای سفر برای آن سرزمین هایی که برای ما نیمه شناخته شده است. طراحی به دعوت یکی از دوستان خود به شهری به نام مروارید می رود و سه سال در آن جا اقامت می کند. اما مروارید به هیچ عنوان سرزمینی معمولی نیست. وحشت و ترس در آن بیداد می کند.سوی دیگر در سال 1908 نوشته شد و توسط هنرمندان و نویسندگان نسل اکسپرسیونیست با شور و شوق بسیار استقبال شد. کوبین ، تصویرگری اکسپرسیونیست است ، این اثر کنجکاوانه ی جذاب ، تنها اثر ادبی کل زندگی اوست. شهری به نام مروارید ، که زیر نظر شخصی به نام پاترا اداره می شود ، جهانی مناسب برای چشم انداز توهم انگیز او در مورد جامعه ای است که بر اساس غریزه و نه منطق بنا شده است. با به تصویر کشیدن فضای آخرالزمانی – آفت حشرات ، کوههای اجساد و عیاشی های خیابانی – رمان به اثری سوررئالیستی تبدیل می شود. می توان کتاب طرف دیگر به عنوان طنزی در مورد آرمان گرایی ارتجاعی دید ، آرمان گرایی آشکاری که در اندیشه آلمان در اوایل قرن بیستم پدیدار گشت. تصور کوبین از دیوان سالاری پوچ به شدت یادآور «محاکمه» کافکا است و این اثر را بسیار با محاکمه مقایسه کرده اند.