قبل از هر چیز باید شناخت مناسبی نسبت به گونه نمایشی به نام ساتیر داشته باشیم. بازی ساتیر در یونان باستان به عنوان یک رسانه به طور کلی به عنوان یک “تراژدی در بازی” قابل درک بود. این گونه نمایشی مفاهیم مختلفی چون “بازیگوشی (پایدیا) ، تحصیلات (پایدیا) ، کودک (پاییس) ، برده (پاییز) ، بازیگوش (پایدیکوس) و کودکانه بودن (پدیا)” را احاطه کرده بود. در سیکلوپس اثر اوریپیدس یکی از این گونه های نمایشی به حساب می آیند. اوریپید این شاعر و نمایشنامه نویس شورشی در دولت شهر آتن بسیاری از قواعد سفت و سخت درام نویسی آن زمان یونان باستان را زیر پا می گذارد. به لحاظ انقلابی بودن او با اشیل که بسیار مذهبی می نوشت و سوفوکلس که مفاهیم روانشناسانه را تا حدودی وارد دنیای درام کرده بود، هیچ قابل مقایسه نیست. حتی امروزه نیز این شاعر یونانی در ساختار شکنی مفاهیمی چون الاهیات و ساختار تبعیض آمیز که زنان را به حاشیه می راند مورد توجه پژوهشگران حوزه علوم اجتماعی قرار گرفته است. «مده آ» یکی از برجسته ترین آثار این نویسنده است که در حدود سه قرن پیش از میلاد مسیح به نگارش در آمده. این نمایشنامه از زمان اجرایش در یونان باستان تا کنون همواره واکنش های متناقضی را بر انگیخته است.«سایکلوپس» مورد ستایش و تحسین قرار گرفته است، البته باید گفت که دسته ای از مفسران از سادگی طرح و شخصیت پردازی آن انتقاد می کنند. به گفته منتقدان ، این نمایشنامه کاملا از اپیزود هومری گرفته شده است