شهر انسانی، اخلاقی و مناسب‌سازی شده برای یک زندگی همراه با آرامش و سعادت برای تک‌تک شهروندانش، چه‌گونه شهری‌ست و چه‌طور می‌توان به چنین شهری رسید و از کجا باید الزامات چنین شهری را تشخیص داد؟ همه‌ی این پرسش‌ها و بسیاری پرسش دیگر در هزاره‌ی سوم پیش روی ماست که با توجه به بحران‌های جدی محیط زیستی، بزهکاری‌های روزافزون و سایر بحران‌های برآمده از دل زندگی در شهر مدرن و تکنولوژیک، باید به‌طور جدی به آن‌ها پرداخته شود. کتاب «شنیدن شهر» مجموعه‌ای از پنج مقاله‌ی چندتن از مهم‌ترین نظریه‌پردازان حوزه‌ی شهر، شهرسازی و جامعه‌شناسی شهری‌ست که روی مسئله‌ی روایت و اهمیتش در بهبود شرایط زندگی شهروندی، پژوهش‌های ویژه‌ای انجام داده‌اند. لیون امیل، جیمز تراگ‌مورتن، لیونی سندرکاک، باربارا اکشتاین و رابرت بیورگارد‌ در مقاله‌های این کتاب، مطالعات روایی و مطالعات شهری را همسو کرده و با توصیف، تحلیل و استدلال نشان داده‌اند که چه‌قدر روایت‌های برآمده از دل شهر و شهروندانش به بهبود فرم شهرسازی انسانی‌ و زیست برابر در شهر کمک می‌کند. شنیدن شهر را می‌توان برای اثبات اهمیت روایت‌ در شهرسازی انسان‌مدار، مبنا قرار داد و از مسائل مطرح شده در آن برای رسیدن به کامل‌ترین و بهترین فرم ارتباطی حاکمیت، شهرساز و شهروند، بهره برد.