اثری است از هرمان هسه به ترجمۀ علی عبداللهی و چاپ انتشارات گل آذین. کتاب دو زبانۀ آلمانی – فارسی حاضر دربردارندۀ بیش از پنجاه شعر هرمان هسه همراه با گزین گویه هایی دربارۀ عشق است. هرمان هسه نویسنده و شاعری شناخته شده در جهان و برندۀ جایزه نوبل ادبیات است، او رمان های «گرگ بیابان»، «سیذارتا»، «نرگس و زیرین دهن» و چندین کتاب شعر را در کارنامه درخشان خود جای داده است.

گزیده ای از کتاب

تا آن زمان که در پی بخت و اقبالی

اما مهیای خوشبختی نشده ای

خواستنی ها از آن تو نخواهد بود

تا آن زمان که بر از دست رفته ها، شکوه می کنی

برای خود مقصدی داری و خستگی ناپذیری

نخواهی دانست آرامش چیست.

فقط آن دم که از آرزو چشم بپوشی

دیگر نه هدفی بشناسی، نه خواهشی

و دیگر خوشبختی را به نام نخوانی؛

آنگاه دیگر تندآب حوادث به دلت نمی رسد،

و روحت می آرامد.