در دفتر شعر غم نامه ای برای یاسمن ها به قلم قاده السلمان می خوانیم:محبوبم از سفر بازگشتدر من نگریست و گفت: تو مرده ایو شب را گذرانددر حالی که در مزرعه های من می تاختو گنجشکان مهاجر را صدا می زدو شاخه های مرا با شبنم مهربانی و جنون آب می داد