داستان رمان فونتامارا در جنوب ایتالیا تحت حاکمیت رژیم فاشیستی موسولینی است که به شدت تحت تاثیر فقر است  با این وجود به راحتی می تواند هر زمان و هر جایی باشد که افراد درمانده و محروم موجودیت خود را در معرض تهدید قدرت های حاکم و صاحب مکنت ببینند. بینش بسیار دلسوزانه ینیاتسیو سیلونه به وضعیت انسانی، کیفیتی افسانه‌وار به داستان دهقانانی می‌دهد که در جستجوی راهی برای توقف سرقت قانونی منبع حیاتی آب خود هستند  داستانی که حول محور براردو، مردی آموزش ندیده می‌آید. جوانی با خوی که رهبری که در نهایت شهید می شود. در این رمان عمیقا تکان دهنده، لفاظی آرمانی وجود ندارد. در عوض آمیزه‌ای از واقعیت تند و طنز تلخ، کنایه‌آمیز و روبه‌رو شدن غیر عاطفی با واقعیت‌ها وجود دارد که «فونتامارا» را به یکی از اصلی‌ترین آثار داستانی تبدیل می‌کند که از بوته‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی دهه 1930 پدیدار شده است.