کتاب نفس بریده، رمانی تاریخی نوشته ی برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات، هرتا مولر است.
در صبحی برفی در ژانویه ی 1945، پسری هفده ساله به نام لئو اوبرگ به اردوگاهی در اتحاد جماهیر شوروی فرستاه می شود. لئو مجبور می شود که پنج سال را در شرایطی بسیار سخت با کارهایی چون جا به جا کردن زغال سنگ، انتقال آجر، درست کردن ملات و مبارزه با گرسنگی طاقت فرسای حاکم بر اردوگاه کار بگذارند. در این اردوگاه جهنمی، انتقال هر بیل پر از ذغال سنگ، معادل یک گرم نان است. هرتا مولر با ارائه ی داستانی جذاب و به یاد ماندنی، دنیای کابوس وار اردوگاه کار اجباری را با تمام پوچی هایش به تصویر می کشد و از زبان لئو، که از زور گرسنگی به بینشی وهم آلود و ژرف دست یافته، به بیانِ بیان نشدنی ها می پردازد.