کتاب «هیجدهم برومر لوئی بناپارت» مقاله ای است که توسط کارل مارکس بین دسامبر 1851 تا مارس 1852 نوشته شده است و در اصل در 1852 در Die Revolution ، یک ماهنامه آلمانی منتشر شده است. این مقاله درباره کودتای فرانسه در سال 1851 بحث می کند که در آن لویی ناپلئون بناپارت قدرت دیکتاتوری را به دست گرفت. این مقاله مارکس را در قالب خود به عنوان یک مورخ اجتماعی و سیاسی نشان می دهد که با رویدادهای تاریخی واقعی از دیدگاه برداشت ماتریالیستی از تاریخ رفتار می کند.این عنوان به کودتای 18 برومر اشاره دارد که در آن ناپلئون بناپارت قدرت را در فرانسه انقلابی (9 نوامبر 1799 ، یا 18 برومر سال هشتم در تقویم جمهوری خواهان فرانسه) به دست آورد.در مقدمه ویرایش دوم کتاب هجدهم برومر ، مارکس اظهار داشت که هدف از این مقاله “نشان دادن چگونگی اینکه مبارزه طبقاتی در فرانسه شرایط و روابطی را ایجاد کرده بود که در آن یک گروتسک متوسط می تواند نقش قهرمان را ایفا کند.”این مقاله شامل مشهورترین صورت بندی از دیدگاه مارکس در مورد نقش فرد در تاریخ است که اغلب به این صورت ترجمه می شود: “مردم تاریخ خود را می سازند “