این مجموعه یادداشت ها که از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ نوشته شد و در همان سال به چاپ رسید، نه یک دفترچهٔ خاطرات یا وقایع نگاری روزانه به شیوهٔ معمول بلکه شامل یادداشت های بی تاریخ و بی مکان است که از پی هم می آیند و تنها فضای سفیدی آن ها را از هم جدا می کند. پاره هایی از یادداشت های در دیگر آثار یونسکو، به خصوص در نمایش نامه های بعد از ۱۹۶۷، عینا با تغییراتی تکرار می شوند، از جمله بخش قابل توجهی از مردی با چمدان (۱۹۷۵) را خواب هایی تشکیل می دهد که نویسنده از یادداشت ها بازگو کرده است.