ریچارد رورتی از بارآورترین و بحث انگیزترین اندیشه گران زمانه ی ما است. این بارآوری و بحث انگیزی عمدتا” از بابت آثاری است که در باب مناسبات زبان، فرهنگ، و جامعه و نسبت فلسفه با این سه پدید آورده، از این ره گذر «فلسفه ی پسا – تحلیلی» و «مصلحت باوری نوین» را در راستای رویکردی «پسا – فلسفی» پی گیری کرده است. رورتی در آثار اخیر خود به پیشبرد پروژه ای اوتوپیایی در ستایش از «تاریخ نگری»، «نام انگاری»، و «بازی باوری»، و در ستیز با «بنیان باوری»، «ماهیت باوری»، و «متافیزیک باوری» پرداخته تا این گونه تاویل تازه ای از فلسفه، ادبیات، و اجتماع به دست دهد. «پیشامد، بازی، و همبستگی» به عنوان اوج و عصاره ی این اندیشه، بارآورترین و بحث انگیزترین اثر او هم هست.