بخشی از کتاب:
حالا کسی که بی‌هراس از فرهنگ دیار خود سیستان می‌نویسد و به آن می‌بالد و از طعن و لعن برج عاج نشینان نمی‌ترسد، پا به این وادی نهاده است؛ صاحب دیدگاه شود و از آیین و مراسم آیینی دیارش بگوید و بکوشد که آنها را نمایشی کند تا علت غایی ادراک کند که «جشن حنابندان» فقط یک رسم نیست، یک شیوه زندگی است.
وی این چهار نمایشنامه را دارای یک روح مشترک از ساحت تماتیک دانست و گفت: این آثار گرچه از نظر کمی تک پرده‌ای هستند، اما از نظر کیفی دارای بخش فانتستیک و تز اجتماعی بوده و در پی مخاطب کنشگر هستند.
قادری این گام آغازین را مبارک خواند و ابراز امیدواری کرد: این آثار در مواجهه با مخاطب و منتقد، در گام‌های بعدی پخته‌تر شود.
این مجموعه نمایشنامه، تلاشی برای بازنمایی تاریخ، فرهنگ و باورهای عمیق مردم سیستان در پیوند با عشق به اهل بیت (ع) و مبارزه با ظلم است.