این کتاب توسط گروه نویسندگان چینی نوشته شده و مترجم، عباس صفاری آن را گرد آوری و ترجمه کرده است.

این سطرها بخشی از مقدمه ی جامع و کارآمد عباس صفاری در ابتدای کتاب است که ضمن توضیح در مورد ادبیات چین و البته شباهت و تفاوت آن با ادبیات و هنر ایران، به توضیح روند کار نیز می پردازد.

«از اولین باری که خبری در باره ی این مجموعه و آماده شدنش برای چاپ اعلام شده است پنج سال می گذرد. طی این مدت بارها کار آن را پایان یافته پنداشته و در صدد ارسال آن به ناشر بوده ام. اما هر بار با پیدا شدن آنتالوژی جدیدی از شعر کهن چین یا مطلب و کتابی که پیش از آن ندیده بودم، دست نگه داشته ام و انتشار آن را به تاخیر انداخته ام. غالبا نیز شعر جدید یافته ام که حیفم آمده در این دفتر نباشد یا اطلاعات سودمندی که در مقدمه گنجانده شده است.

گذشته از اشعار مستقل و پراکنده ای که از چندین آنتالوژی انتخاب شده اند از سه آنتالوژی تاثیرگذار که جایگاه بلندی در شعر چین دارند در تدوین این مجموعه استفاده شده است. این سه آنتالوژی کهن که سرایندگان اکثر اشعار آن ها گم نام مانده اند. کتاب ترانه ها، نوزده شعر باستانی و آرشیو اداره ی موسیقی نام دارند.»