یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های ادبیات، راوی بی‌نام انقلابی‌ترین رمان داستایوفسکی، یک مقام سابق است که سرکشی به وجودی زیرزمینی کشیده است. او در کناره‌گیری کامل از جامعه، روایتی پرشور، وسواس‌آمیز و متناقض با خود می‌نویسد که به‌عنوان حمله‌ای ویرانگر به آرمان‌شهری اجتماعی و ادعای ماهیت اساساً غیرمنطقی انسان عمل می‌کند.