دایناسورها از آن کتاب‌هایی است که هم می‌خنداند، هم ‌آموزش می‌دهد و هم ذهن کودک را به سفری پُرماجرا می‌برد. نویسنده با نگاهی پر از شوخی و کنجکاوی، دنیای عظیم دایناسورها را به زبان ساده و رنگی برای کودکان
روایت می‌کند. در این کتاب، همه‌چیز از دل پرسش‌ها بیرون می‌آید. چرا دایناسورها این‌قدر بزرگ بودند؟ دایناسورها چه می‌خوردند؟ چرا منقرض شدند؟ و آیا واقعاً شبیه پرندگان امروز بودند؟
نویسنده برای پاسخ دادن راهی خلاقانه برگزیده: در کنار توضیح‌های علمی و واقعی، گفت‌وگوی بامزه‌ای میان مرغ و جوجه‌هایش رخ می‌دهد؛ همان پرندگان امروزی که با غرور و شوخی خود را خویشاوند دایناسورها می‌دانند!
این مرغ و جوجه‌ها در هر صفحه درباره‌ی دایناسورها نظر می‌دهند، تعجب می‌کنند یا با آن‌ها شوخی می‌سازند. آن‌ها درواقع نماینده‌ی ذهن کودک‌اند؛ پرسش‌گر، بازیگوش و همیشه آماده‌ی خندیدن و یاد گرفتن. این‌ گفت‌وگوهای
کوتاه و شوخ باعث می‌شود کتاب از یک اثر صرفاً علمی فراتر برود و حال‌و‌هوای نمایشی و زنده پیدا کند. کودک در حین خواندن، نه فقط اطلاعات علمی به دست می‌آورد، بلکه احساس می‌کند در گفت‌وگویی شاد و واقعی درباره‌ی دایناسورها شرکت دارد.
تصویرگری‌ها با رنگ‌های شاد و چهره‌های بامزه‌ی جانوران، فضای کتاب را پرانرژی و صمیمی کرده است. دایناسورها دیگر موجوداتی ترسناک و دوردست نیستند؛ آن‌ها مهربان، خنده‌دار و گاه حتی کمی دست‌وپاچلفتی‌اند.
و البته در عمق این شوخی‌ها فکر مهمی پنهان است: پرسیدن آغاز دانستن است.