نمایش نامه ی هملت اگر بهترین اثر شکسپیر نباشد، دست کم معروفترین اثر اوست که از زمان نگارش تا به حال شهرت و تأثیر خود را حفظ کرده این شهرت نه به خاطر موضوع نمایش، بلکه بیشتر به خاطر شخصیت خود هملت است. تجربه ی معماگونه ی او از زندگی چنان جهان شمول و آشناست که هر کسی که نمایش نامه را بخواند با دغدغه‌ها و دل مشغولی‌های او همذات پنداری میکند. در تعریفی به ظاهر بدیهی، هملت اندیشمند و انسان است ولی منتقدان او را به تعلل و تردید و انفعال متهم کرده اند اما کدام انسان خردمندی است که در زندگی این گونه نباشد؟ گفته میشود هملت نمیتواند تصمیم بگیرد اما آنچه نسل اندر نسل از تماشاگر تا خواننده را به هملت جلب کرده این است که نمیتوان نتیجه ای نهایی از نمایشنامه و شخصیت هملت گرفت که اصلاً درباره‌ی چیست. زیرا موقعیت‌ها و شخصیت‌های این نمایش نامه را مردمان بسیاری در طول تاریخ چهارصد ساله ی آن به انحای مختلف دیده و تفسیر کرده اند، مانند شخصیت‌های واقعی در زندگی که مثل هملت و دیگر شخصیت‌های این نمایشنامه مدام در حال دگرگونی اند ولی اغلب معمایشان ماندگار است.