میرزا اسدالله غالب دهلوی (1212-1285ق) واپسین فارسی‌گوی بزرگ هند و از پاسداران زبان فارسی در آن سرزمین است که با وجود شهرت جهانی

و محبوبیت و نفوذ بسیار در زادگاهش، در ایران چندان شناخته نیست.

کتاب حاضر تلاشی است برای شناساندن غالب و آثار منظوم و منثور فارسی او همراه با اشاراتی به نوشته‌های اردوی وی.

نویسنده اثرگذاری این سخنور ایران‌دوست بر نویسندگان و شاعران را نشان داده و همچنین به معرفی ترجمه‌های آثار غالب

به زبان‌های گوناگون و پژوهش‌هایی که دربارۀ او به انجام رسیده پرداخته است.

در پایان کتاب اشعاری برگزیده از غالب همراه با توضیحاتی مختصر نقل شده است.