درباره‌ی کتاب :

در این رمان نویسنده به کلی خواننده را در موقعیتی ،عرفانی سوررئال و زبانی خاص قرار می دهد که به کشف ،جادو ،آئین هنر و فلسفه راه می یابد و ،زبان عرصه ی روایت را به سطحی می رساند که من آن را عرصه ی سوم روایت مینامم ساحتی که می تواند از قید دو عرصه ی علم و افسانه گذشته و از ورای آن ها به روایت های انسانی و تجربیات بشری در میان شهر و جهان بپردازد همه ی شخصیت های این رمان ویدادها و دیالوگ  های آن در ماهیتی ،جادویی سحرآمیز و رازآلود در هم تنیده می شوند. هیچ چیز در این رمان در مکانی ثابت و در زمانی مشخص پایدار نیست و تجربه ی زمان و مکان در آن بسیار عرفانی رخ می دهد و زمان و مکان نه همچون زمان و مکانی فیزیکی که متافیزیکی پدیدار می شود. هم چنین همه وقایع به همان گونه که در خاطره ای پدیدار می شوند ظاهر می شوند و این خاطره عرصه ای برای فرض جهان است و نه خود جهان به عبارت دیگر یوسف عزالدین در این اثر می خواهد بگوید که تجربه ی زندگی افراد در یک شهر بیشتر شبیه به تجربه ی تعریف شهر است تا تجربه ی خود ،شهر و تجربه بیشتر شبیه به تعریف افراد است تا تجربه خود افراد بنابراین در اینجا یک تفاوت اساسی بین تعریف تجربه و خود تجربه وجود دارد. و مسئله این است که آیا ما در درون تعریف ،زندگی زندگی می کنیم یا که در درون زندگی؟

دنیای اشباح کاراکترهای پنهان روایت های یوسف عزالدین در خوانش اشراقی اثر هوشنگ شیخ محمد