بخشی از کتاب:

پس اگه رفتی برای من هم بستنی سفارش بده. یکی از اون سنتی‌ها می‌خوام، از اون‌ها که شبیه معبد و کلیسا و بناهای یادبود و این چیزهان. بنای یادبودی از تمشک و وانیل. سنگ‌های خارای صورتی‌اش را در حلقومم می‌شکنم و آب می‌کنم. خوب گفتم؟ لب‌هایم ستون به ستونش را یکی پس از دیگری نابود می‌کند. کلیساهای ونیزی از جنس توت‌فرنگی را با زبانم ویران می‌کنم. همه‌شان را خواهم بلعید، سردِ سردِ سرد.