سهراب سپهری از انگشت شمار شاعران شاخص معاصر است که شعرهایش اقبالی بلند میان خواص و عوام داشته است. پس از او بسیاری شاعران به تقلید از او در خوش بینانه ترین حالت شعرهایی میان مایه سرودند و منتشر کردند، اما هیچ یک به پایه شعری و نگاه او نرسیدند. در نقاشی نیز چنین بوده است، تنی چند به شیوه او با رنگ‌های محدود و طرح‌های سیال چینی وار نقاشی کشیدند و سلسله دراز آهنگی از نقاشان جوان شیفته رسم و روش او بودند و البته اثری خلق نکردند که دست کم همتای آثار او باشد. کتاب پیش رو با نوشته ها، گفتارها و اظهاراتی کوتاه و بلند از منتقدان، نویسندگان، شاعران و هنرمندانی نام آشنا در پی یافتن پاسخی به این پرسش هاست. نام آشنایانی چون احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث، فروغ فرخزاد، سیمین دانشور، شاهرخ مسکوب، نصرت رحمانی، مرتضی ممیز، جواد مجابی، علیرضا طبایی، اسماعیل حاکمی، داریوش آشوری، اسماعیل نوری علاء