جلیس‌المشتاق منظومه‌ای است در بحر متقارب و دارای 7800 بیت که سراینده‌ای ناشناس (احتمالا علی حسینی) آن را در سال 870 ق برای شیرانشاه فرخ‌یسار، حکمران شروان، سروده است. این منظومه، که منشا ایرانی و هندی دارد و شخصیت‌هایی از تمدن‌های ایران، چین، روم و هندوستان در آن نقش‌آفرینی می‌کنند، روایتی از چند قصه‌ی کهن است که به شیوه‌ی داستان در داستان با موضوع مسخ و نسخ و تبدیل جسم شکل گرفته است. تصحیح این منظومه برای نخستین‌ بار از روی دست‌نوشت منحصربه‌فرد آن (از اواخر قرن نهم) صورت پذیرفته است.