نخستین مرد، آخرین و شخصی‌ترین اثر آلبر کاموست که دست‌نوشته‌های آن پس از مرگ دلخراش او در سانحۀ رانندگی پیدا شد. این رمان که به‌نوعی خودزندگی‌نامۀ نویسنده است، داستان ژاک کورمری را روایت می‌کند؛ مردی که در جست‌وجوی هویت گمشدۀ خود و خاطرۀ پدری که هرگز او را نشناخته، به الجزایر، سرزمین کودکی‌اش، بازمی‌گردد. در میان کوچه‌پس‌کوچه‌های غرق در آفتاب الجزایر، ژاک با فقر، عشق مادری خاموش و ایثارگر، و دنیایی بیگانه اما آشنا روبه‌رو می‌شود. کامو در این اثر ناتمام، با نثری شاعرانه و عمیق، مفاهیمی چون ریشه‌ها، تنهایی، بیگانگی و معنای انسان بودن را می‌کاود.