پیلتن پیلکن(پیلتن‌نامه) از حماسه‌های منثور ناشناختۀ ادب فارسی است که خواجه عبدالرحمن مراغه‌ای آن را نقل کرده و یگانه دست‌نویس

آن در سال 972ق کتابت شده است.

شخصیت محوری روایت، فرزند هرقل رومی و متینه، دختر پهلوان بهرام چوبین، پادشاه آذربایجان است و پیلتن نام دارد که به دلیل غلبه بر فیلی

رمیده به او لقب پیلکن می‌دهند.

در این داستان، که در زمان پادشاهی انوشیروان روی می‌دهد، با نثری روان به شرح نبردهای پیلتن با پادشاه فرنگ و دل‌باختگی وی به شمسه‌بانو

و رویارویی با عجایب پرداخته شده است.