گاهنامۀ خرد آخرین اثر بزرگ لئو تولستوی است؛ تحقق رؤیای پانزده سالۀ خالق جنگ و صلح و آنا کارنینا، رؤیای جمع‌آوری خرد و اندیشۀ چندین قرن در یک کتاب.
تولستوی می‌خواست کتابی بنویسد و در آن از راه‌ورسم یک زندگی خوب سخن بگوید. در یادداشت‌های روزانه‌اش نوشت: «من باید حلقه‌ای از مطالعه برای خود بسازم: اپیکتیتوس، مارکوس اریلیوس، لائوتسه، بودا، پاسکال، بزرگان عهد جدید و… این‌ها کسانی‌اند که همگان به ایشان نیازمندند.» به گفتۀ او، کلام این افراد قدرت، آرامش و شادمانی نصیب انسان می‌سازد. اینان از آنچه برای بشر اهمیت دارد سخن می‌گویند، از معنای زندگی و فضیلت.
گاهنامۀ خرد دربرگیرندۀ اندیشه‌هاو افکار تعداد زیادی از متفکران و بزرگان دنیا است و، به قول خود تولستوی، «چه‌چیزی می‌تواند باارزش‌تر از ارتباط روزانه با خردمندترین انسان‌های دنیا باشد؟»
این کتاب بر اساس روزهای ماه و موضوعاتی چون خداوند، خرد، قانون، عشق، ایمان، ذات خداگونۀ بشر، فریب، جاودانگی، خوبی، مهربانی، کمال و… دسته‌بندی شده است.