روانکاوی رازها و ناشناخته های زنان و مردان

عشق کیمیاست، زن کیمیاگر، که مس وجود مرد را تبدیل به زر ناب می‌کند. با تابش زلف و رخت ای ماه دل افروز      از شام تو قدر آید و از صبح تو نوروز  (سنایی) عشق ، به عنوان نیرویی بنیادین در تکامل و تعالی انسان،  نقش  تسهیل‌گر را در پیوند و ترکیب صفات جلال و جمال ایفا می‌کنند. عشق، انسان را از کثرت به وحدت و از نقص به کمال می‌رساند و او را به اصل  خود باز می‌گرداند. هیچ چیز به‌اندازه‌ی شکوفایی عشق راستین نمی‌تواند انسان را به شهود و جهان فضیلت‌ها  امیدوار و مؤمن کند. عشق مجازی، بواسطه  انرژی  جوهره‌ی ناخودآگاهی،  وقتی در مسیر عشق حقیقی حرکت می‌کند،  به کمال  واقعی خود می‌رساند، قوای ظاهری را تحت سلطه‌ی خود محو کرده و حواس ظاهری را از کار می‌اندازد. این فرآیند باعث می‌شود که حواس باطنی شکوفا شوند. عشق راستین، به عنوان یک نیروی الهی و شهودی، قادر است تحول عظیمی در نفس و وجود انسان ایجاد کند. اگر عشق  مجازی در عشق جوهری  ذوب نشود، از تحول و نشاط باز می ماند و منجر به احساس نفرت در فرد می‌گردد. انسان در تکامل جوهری،  «خود و منیت»  را ، در تحولی تکوینی در حقیقت «غیر از خود»  که «عشق» نامیده می شود، به احسن الحال و به حقیقت می رساند و  آنگاه صحبت “غیردوست” او را ملول می‌کند..