سبک شناسی در معماری داخلی نهم

کتاب سبک شناسی در معماری داخلی 9، علاوه بر اینکه به شرح انواع سبک‌های معماری داخلی می‌پردازد؛ مولفه‌ها، کارکرد‌ها، اجزاء و شاخص‌های خاص آن‌ها را نیز توضیح می‌دهد. شاید سبک‌ها به‌عنوان یک هویت فرهنگی از معماری بناهای یک کشور به شمار رود که معمولاً بر پوستۀ بیرونی یک ساختمان، به رخ کشیده می‌شود. سبک‌ها شما را به دوره‌ای از تاریخ هخامنشیان، موقعیت‌های اقلیمی خاص در ایران مانند سواحل مدیترانه و… می‌برند که هر یک به گونه‌ای توانسته‌اند شیوه‌ای خاص را به‌عنوان الگو معرفی نماید. به طور عامیانه‌تر پوششی که هر فرد انتخاب می‌کند، تنها چیزی نیست که بینش او را نسبت به شخصیتش معرفی نماید، درواقع فضای داخلی معماری هر سبکی، پنجره‌ای از روحیات و علایق شخصی را شرح می‌دهد که در پوشش کلی، مشهود نیست. درست مثل انواع طعم‌ها و رنگ‌ها که معرف خاص بودن یک ماده را در ذهن هر فرد می‌پرورانند. بنابراین سبک‌های معماری داخلی متنوعی وجود دارد که به احساسات ما کمک می‌کنند. در سبک معماری مینیمالیستی از مفاهیم سادگی و حداقلی اجزاء تا تنوع و تغییرات هیجانی و شلوغ سبک ماکسیمالیسمی، هرکدام طراف‌دارانی دارند و هرکدام در کارکردی مناسب، از یک ساختار فضایی به دل مخاطب می‌نشینند. لذا درک این موضوع، از احساسات درونی هر فرد و الزامات روانشناختی محیط، توسط طراح یا تیم طراحی نشأت می‌گیرد. سبک‌های طراحی داخلی، همیشه با زمان تغییر می‌کنند، اما اکثریت کلاسیک‌ها و سبک‌های اصیل و شالوده‌دار، در هر دوره‌ای، مورد استفاده و استقبال عمومی قرار می‌گیرند. بنابراین مسئله‌ای که باعث انتخاب یک سبک معماری داخلی، توسط کارفرما یا طراح مجموعه می‌گردد، دلالت بر مولفه‌های ذیل دارد: – شناخت نیازهای کارفرما بر اساس کاربری معماری. – شناخت درست از انتخاب تجهیزات آماده و تجهیزات دست ساز کارگاهی. – توجه به نیازهای اولیه «کالبد هندسی فضا» و نیازهای ثانویه «چیدمان فضایی». – محیا بودن تجهیزات و عناصر پرکننده فضایی با توجه به محدودیت‌های مکانی و هزینه‌ها. – روشن‌سازی روند اجرا و پیروی از فرایند شکل‌گیری سبک انتخابی. – توجه به گروه‌های سنی و مخاطبین اصلی فضای طرح‌ریزی شده. – معرفی درست سبک طراحی داخلی به کارفرما با تصویرسازی بصری قبل از روند اجرا. -درک درست از روان‌شناسی رنگ و نور در پردازش نیازهای سبک داخلی منتخب. کتابفروشی اینترنتی آبان