شاپرک خانوم

با شرکت: سوسن مقصودلو، بهمن مفید، بیژن مفید، تامی و سحر مفید، فهیمه راستکار، رضا رویگری، جمشید گرگین و سیروس ابراهیم‌زادهبيژن مفيد، نويسنده، کارگردان و بازيگر تئاتر در سال های دهه ی چهل و پنجاه از آن گروه هنرمندانی است که به زعم خويش در جست و جوی نوعی تئاتر ايرانی هستند. مفيد با اعتقاد به اينکه سنت تئاتری ما چيزی جز تعزيه نيست، در پی آن بود تا با استفاده از شيوه ها و شگردهای تعزيه و تئاتر روحوضی به نوعی تئاتر ايرانی دست يابد که در آن تماشاگر با نمايش و بازيگر آميخته شود. نمايش جان نثار (۱۳۵۲) نمونه ای از تلاش او در اين راه بود. نوشته های او خوش آهنگ، لطيف، حساس و در عين‌حال فخيم و سنجيده اند و در بيشتر اجراهای تئاتری اش موسيقی و کلام در پيوندی آگاهانه به هماهنگی زيبا و دلنشينی می رسند. مفيد در آثاری که برای کودکان و نوجوانان نوشته و اجرا کرده است (يا آثاری که ظاهراً مخاطب‌شان کودکان و نوجوانان بوده اند) دنيای رنگارنگ و پررمز و راز و تمثيل واری خلق کرده که سرشار از خيال و افسانه و آرزو و شخصيت دادن و تجسم بخشيدن به حيوانات است (شهر قصه، ماه و پلنگ و …). شاپرک خانوم در سال ۱۳۵۲ به کارگردانی دان لافون در تهران به روی صحنه رفت. لافون در زمينه ی تئاتر برای کودکان و نوجوانان تجربه ی بسيار داشت و آثاری را با همکاری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در کتابخانه های عمومی و پارک های تهران