عشق هرگز نمی میرد

در فصل دوم کتاب عشق هرگز نمی‌میرد، به دوره‌ی نوجوانی پروین می‌پردازد که با آغاز شکل‌گیری انقلاب مصادف است. هر روز تجمع و اعتراضات علیه شاه بیشتر و بیشتر می‌شد و نهاوند، محل زندگی پروین ناآرام‌تر می‌شد. اعضای خانواده‌ی پروین در تظاهرات شرکت می‌کردند و حتی برخی از آن‌ها به دیگر شهرها هم تبعید شده بودند. پروین با اینکه می‌خواسته در تظاهرات شرکت کند ولی چون مادرش به او اجازه نمی‌داد این کار را نمی‌کرد. در فصل‌های بعدی کتاب عشق هرگز نمی‌میرد، میرزا به خانواده‌ی پروین نامه‌ای می‌نویسد و زمانی که می‌خواهند به نامه پاسخ دهند، چون کسی به غیر از پروین سواد نداشته است، بقیه متن را می‌خوانند و پروین می‌نویسد. این نامه‌نگاری‌ها ادامه پیدا می‌کند تا اینکه بالاخره میرزا که سربازی‌اش تمام شده بود، سر و کله‌اش پیدا می‌شود. میرزا که با برادرش آمده بوده، از پروین خواستگاری می‌کند و او را با خودش به روستای‌شان می‌برد. مدتی پس از جشن عروسی، میرزا برای پیدا کردن کار به تهران می‌رود و از آن به بعد بین تهران و نهاوند در رفت‌وآمد است. در ادامه، پروین از پیروزی انقلاب خبردار می‌شود و در شهریور سال بعد اولین فرزندِ او و میرزا متولد می‌شود. نام او را مصطفی می‌گذارند. میرزا که بیشتر در نهاوند می‌ماند و به محکم شدن پایه‌های انقلاب کمک می‌کند، پس از اینکه خبر شروع جنگ با عراق را می‌شنود، راهی جبهه می‌شود. از آن طرف، پروین هم به پایگاه مسجد می‌رود تا مثلِ میرزا به جبهه کمک بکند. این کتاب در ادامه به وقایع جنگ ایران و عراق و عشق پروین و میرزا می‌پردازد.