شهامت

شهامت که در درک عمومی، همچون فضیلت به‌عهده گرفتن بی‌واهمۀ کارهای دشوار، رفتن به استقبال خطر و رنج و زحمت تعریف شده‌است و از اهمّ فضائل قهرمانان در تمامی تمدن‌های کهن به‌شمار می‌رود، به‌واسطۀ پیوند با معرفت -معرفت به‌خود و به جهان پیرامون -، از دیگر مفاهیمی همچون دلیری و بی‌باکی و پایداری، جدا می‌شود. به این معنا، شهامت مفهومی است در تعلیق، تا زمانی که در مواجهه با موقعیت‌های انضمامی، ارجاع به تجربۀ زیسته و روبرو شدن با اصولی که بافت زندگی فردی و جمعی‌ ما را می‌سازند، محک زده شود.روایت‌هایی که در این کتاب ذیل مفهوم شهامت گرد آمده‌اند، همگی از همین الگوی کشف شهامت پیروی می‌کنند. یعنی کشف قدرتی درونی برای رویارویی با مسائل و مشکلات زندگی در چارچوب تاریخ پرتلاطم و مملو از افت‌و‌خیزی که تمدن کهنسال مصر را از سال‌های آغازین قرن بیستم میلادی در نوردیده‌است.