سیاهه (مجموعه نمایشنامه های کارگاه نمایشنامه نویسی امیر نجفی)

بنجامین: هنوز هم نفهمیدی که هیچ راهی نیست؟ هنوزم نفهمیدی که هیچ راهی جز نشستن تو همین سیاهچال لعنتی نیست؟ ماتیاس: به نظرت می‌ارزید که اون دزد رو کشتی؟ بنجامین: چی؟ تو از کجا می‌‌دونی؟ اصلاً چه ربطی داره؟ معلومه چی داری میگی؟ ماتیاس: جواب سؤالم رو بده. گفتم از این‌که اون شب دزدی که تو خونت بود رو کشتی، پشیمونی؟ بنجامین: نه. اون بود که بهم حمله کرد. اگه می‌‌تونست حتماً کار منو خونوادم رو تموم می‌‌کرد. ماتیاس: دوس نداری یه روز بتونی برگردی و همه چی رو دوباره از اول شروع کنی؟ بنجامین: چرا حرف مفت می‌‌زنی؟ معلومه که دوست دارم. کی دوست داره تو این آشغالدونی بپوسه؟ ولی وقتی اینجام چیکار می‌‌تونم بکنم؟ ماتیاس: الان وقتشه که کاری کنی. مگه همیشه دنبال یه روز نمی‌گشتی که تموم بشه این وضعیت؟ الان وقتشه. بنجامین: چی داری میگی؟ چیکار می‌تونم بکنم؟ ماتیاس: بهمون کمک کن. هممون باهم فرار می‌کنیم.