سیاستِ زمین گفتمان های محیط زیستی-چاپ اول
۴۱۴
صفحه
جایگاه نازل طبیعت نزد بنیانگذاران لیبرالیسم و سوسیالیسم که حاصل تعهد آنها به نظام تولید صنعتی بود هم یکی از دلایل عجز پیروان این دو مکتب است در ارائة راهحلهایی برای جلوگیری از لطمات وارده به محیطزیست و هم منشاء اصرار محیطزیستگرایان در حفظ فاصله با آنها همچون پیششرطی برای درانداختنِ طرحهایی برای حفاظت از محیطزیست. روشن است که تلاش برای حفظ این فاصله،
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- زیستشناسی
- شناسه کالا
- kj-746652
- تعداد صفحه
- ۴۱۴
- وزن
- ۴۶۶ گرم
دیدگاههای کاربران
اگر این کتاب را دوست داری
فردین جوادی- رامین حاجی موسایی- امیرمحمد خورسندی نژاد- علی امیری مطلق- حامد حسین پور- سعید شرفی- محمد عباسی اول- علیرضا سنگین ابادی
مشاوران آموزش
فردین جوادی- رامین حاجی موسایی- امیرمحمد خورسندی نژاد- علی امیری مطلق- حامد حسین پور- سعید شرفی- محمد عباسی اول- علیرضا سنگین ابادی
مشاوران آموزش
دکتر شیما مجتهدی، دکتر منصور سیاح
انتشارات حتمی
بهرام خردمند، محمدکرمی نژادرنجبر، علیرضا مجد
فاطمی
بهرام خردمند، محمدکرمی نژادرنجبر، علیرضا مجد
فاطمی
کتابهای بیشتر از شیرازه
مشاهدهی همه
توضیحات
جایگاه نازل طبیعت نزد بنیانگذاران لیبرالیسم و سوسیالیسم که حاصل تعهد آنها به نظام تولید صنعتی بود هم یکی از دلایل عجز پیروان این دو مکتب است در ارائة راهحلهایی برای جلوگیری از لطمات وارده به محیطزیست و هم منشاء اصرار محیطزیستگرایان در حفظ فاصله با آنها همچون پیششرطی برای درانداختنِ طرحهایی برای حفاظت از محیطزیست. روشن است که تلاش برای حفظ این فاصله، به فقدانِ کلانگفتمانی نزد محیطزیستگرایان و به عدم تدوین و تبیین ساختارهایی انجامیدهاست که مستعدّ جایگزینیِ ساختارهای موجود باشند. امری که برخی آن را کاستی بهشمار میآورند و برخی دیگر در آن، منشاء قدرت و توان بالقوة تأثیرگذاری این گروهها بهدلیل پرهیز از تامگراییای بهشمار میآورند که در ادعاهای جهانشمولِ دو مکتب نامبرده مستتر است. علیرغم عمر کوتاه محیطزیستگرایی و عدم ارائة یک طرح جایگزین، محیطزیستگرایان مختلفی که در این کتاب از طریق گفتمانهایشان مورد تجزیه و تحلیل و ارزیابی قرار گرفتهاند، هم در ایجاد حساسیت و افزایش چشمگیر آگاهی عمومی نسبت به موضوعات مورد توجه خود موفق بودهاند و هم در وادار کردنِ نیروها و نهادهای سیاسی و اقتصادی به تلاش برای تغییر سیاستگذاریهای زیانبارشان در این زمینهها. موفقیتی که خود میتواند از برآمدن الگوهای بدیع و بهروزِ سیاستورزی مردمی حکایت کند.