تاریخ فلسفه قرن هفدهم

تاریخ فلسفه؛ قرن هفدهم تألیف امیل بریه (۱۹۵۲ – ۱۸۷۶) فیلسوف و مورّخ فرانسوی فلسفه، جامع‌ترین و عمیق‌ترین کتابی است که تاکنون دربارۀ تاریخ فلسفه در زبان فرانسه نوشته شده است. این کتاب نخستین‌بار در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. امیل بریه تحصیلات خود را در مدارس لویی لوگـران و ژانسون دوسایی و سپس در دانشکده ادبیات پاریس، در رشتهٔ فلسفه به پایان برد و در سال ۱۹۰۸ دورهٔ دکتری ادبیات خود را با پایان‌نامه‌ای دربارهٔ فیلون اسکندرانی، گذراند و در سال ۱۹۱۲ استاد دانشگاه بوردو و در سال ۱۹۱۹ استادیار دانشگاه سوربن شد و اندک زمانی بعد در همان دانشگاه به عنوان استادی دست یافت و از آن پس، تا سال ۱۹۴۰ به جز مأموریتی در ۱۹۲۵ در دانشگاه قاهره و مأموریت دیگری در ۱۹۳۶ در دانشگاه ریو دو ژانیرو، پیوسته به تدریس فلسفه اشتغال داشت. در سال ۱۹۴۴ به عضویت فرهنگستان علوم اخلاقی و سیاسی، به جانشینی هانری برگسون انتخاب شد، و در سال ۱۹۵۰ ریاست این فرهنگستان را بر عهده گرفت. بریه به عنوان مورّخ فلسفه مخصوصاً علاقه‌مند به دو موضوع تحقیقاتی بود:یکی فلسفه یونانی (و در درون آن بیش از همه فلسفهٔ رواقی و نوافلاطونی)، و دیگری فلسفهٔ آلمانی. در مورد فلسفهٔ یونانی علاوه بر پایان‌نامهٔ او دربارهٔ فیلون، باید از رسالهٔ دوم او با عنوان امور جسمانی در فلسفهٔ رواقی قدیم (۱۹۰۸) و کتاب او درباره خروسیپوس، احیاکننده «رواق» (۱۹۱۰)، و ترجمه‌های او از تفسیر رمزی قوانین مقدّس (۱۹۰۹) اثر فیلون و تاسوعات فلوطین یاد کرد.