تفریق جمعى

گزیده ای از کتاب، تفريق جمعى: تحليل آثار سيزده شاعر نوپرداز از نيما تا امروز در زمانه سهراب اکثر شاعران و هنرمندان و روشنفکران درگیر شکست‌ها، مشکلات و بحران‌های اجتماعی بودند که جنس خیال و شهود آنان را یاس‌آلود، عاصی، پرخاشگر و ستیزه‌خواه و سرشار از فریاد کرده بود، اما سپهری در میان ایشان دارای نگاهی فارغ از زمان تاریخی است. در آغاز کتاب، تفريق جمعى: تحليل آثار سيزده شاعر نوپرداز از نيما تا امروز ؛ می خوانیم فهرست پيش گفتار              11 از وراى آن آبى بنفش نيما شاعر طبيعتِ آزادِ زبان آى آدم‌ها   25 خانه‌ام ابريست…      27 روى بندرگاه           28 رى را       30 ترا من چشم در راهم            32 سيوليشه    33 داروگ      35 شب‌پره‌ى ساحل نزديك         36 قايق         38 آقا توكا     40 شاملو اسطوره نيست! آنگاه كه شاعر آتش حيرت را برافروخت مرگ نازلى             55 مه           57 از عموهايت           59 آيدا در آينه            61 ماهى        65 شبانه        68 سرودِ ابراهيم در آتش            71 اخوان؛ پيامبر اعتراض و اندوه شاعر اسطوره شكست آنگاه پس از تندر      87 كتيبه         94 زمستان     98 آواز چگور             101 قاصدك    105 فرياد        107 ييلاقى      110 ميعاد در لجن نصرت رحمانى در كمين‌گاه شعر مادر         120 يك و صد             122 فرار ابر     123 كولى        124 درها و رهگذرها      127 مرد ديگر   129 007        131 لوحه        133 بودن چه سود         134 آتشى، شاعر بزرگ جنوب دريافتيم زندگى آنگونه كه شاعر مى‌پنداشت نبود خنجرها، بوسه‌ها و پيمان‌ها     145 در غبار خواب        150 كوچه‌هاى شعر        151 مرا صدا كن            154 ظهور        156 فروغ پرنده آبى شعر معاصر تولدى ديگر           172 بعد از تو   176 دلم براى باغچه مى‌سوزد        179 هديه        185 پرنده مردنى است     186 كسى كه مثل هيچ كس نيست   187 بوداى خاموش سپهرى؛ شاعر ارزش احساسات بى‌پاسخ     202 پشت درياها           204 روشنى، من، گل، آب            207 آب          209 نداى آغاز   211 سوره تماشا            214 دوست      217 اينجا هميشه تيه       219 صحبت از سپيده‌دم كسرائى شاعرى بلند قامت با شعرى متوسط كارگران راه            230 طبيعت نيمه‌جان       231 تشويق      232 زندگى      233 چشمداشت            235 خانه‌ى انسان           236 تاريكى در تاريكى    237 نام و سيما              238 سرود جمهورى       240 وحدت     242 پاييز         243 تشييع جنازه            244 مار          245 خاموش‌وار             246 يدالله رويايى ارتش يك نفره رفته         256 3 (سكوت دسته گلى بود)                  258 25 (شب آفتاب نمى‌خواهد)              260 30 (درياى عاشقان غريق،)                261 2 (زخم ظريف عقربه در من بود)      264 اى روح رهسپار،اى مار، همهه‌ى غضروف!           265 9 (در باز بود اما،)           267 70 (بيراهه براى گام آرام است)        269 114 (باز مى‌داردش از پا)                  270 چند تن در يك تن براهنى منتقد، شاعر، رمان‌نويس دف         280 با توام ايرانه خانم زيبا            288 گلى در يخ؛ برخاسته در دفاع از موج نو كنكاشى در شعر احمد رضا احمدى قوطى سيگار           304 يك خبر    305 طرح و تركيب         307 مرگ ماهى             309 در خروجى بيمارستان            311 اگر گفت   312 از پايتخت كه          313 گونه‌هاى پيرم          315 روز در لايه‌هاى پياز بررسى جزئياتى از شعر شمس لنگرودى نه بر بام‌تان چراغى   325 شام          326 پلنگ و روشنى        327 4 (ماجراى مرا پايانى نبود)                 328 6 (مى‌آيى و چون چاقويى روزم را به دونيم مى‌كنى)               330 11 (سپاسگزارم درخت گلابى)         332 20 (براى ستايش تو)     333 32 (بر سرش زده باد)     334 13 (باران شبانه را دوست دارم)         335 16 (بازگشته‌ام از سفر)   336 سيد على صالحى شاعر گفتار رو به يك طرفى…    346 پيدايش تكلم نامها    348 اگر عاشق نشويم، مى‌ميريم!     350 پرنده، هى پرنده‌ى پرقيچى!     352 براى صفحه‌ى شعر يك روزنامه‌ى رسمى             354 3 (دارم هى پابه‌پاى نرفتن صبورى مى‌كنم)           355 نشانى اول              356 پيش گفتار انديشيدن به شعر يكى از مشكل‌ترين انواع تفكر است. هر شعر تابع هزاران تاثير مستقيم و غير مستقيم، آنى و زمان‌دار بر لايه‌هاى مختلف ذهن و روان انسان است كه جنس حقيقى و توانايى غايى زبان در ايجاد لحظاتى بديع از زندگى را متجلى مى‌كند. بى‌شك در طول تاريخ بشر هنرهايى كه ميزان گنجينه داشته‌هايشان با شعر برابرى كند در خوش‌بينانه‌ترين حالت شايد بيش از دو مورد نباشند، كه دلي