تک گویی در سینمای ایران (جلد اول) از ۱۳۱۱ تا ۱۳۵۹

تک‌گویی‌ها صدای درونی تر سینما هستند که در لحن و صدای شخصیت‌های فیلم‌ها رخ می‌نمایانند. چشم دوختن بر این صداها -بدون پیش‌داوری- بی‌شک جنبه‌های پنهانی بحران حل نشدۀ نقش‌های اصلی فیلم‌ها را نشانه می‌رود. صداهایی که در جای‌جای فیلم‌ها از بغض‌ها، ناگفته‌ها، خطابه‌ها، رجزخوانی‌ها، حدیث‌خوانی‌ها و درددل‌های پنهان نقش‌ها انباشته‌اند. در کنار هم قرار گرفتن این صداها، گوش جان سپردن بر بحران‌ها و محرومیت‌ها و ناگفته‌های گوناگون مردم در سینمای ایران طی سال‌ها و دهه‌های مختلف خواهد بود. این کتاب در سه مجلد تنظیم شده است. جلد نخست، که پیش روی شماست روندی تاریخی را پی می‌گیرد و با مرور بر تاریخ سینمای ایران از سال ۱۳۱۱ تا سال ۱۳۵۹ در هر فیلمی که در آن تک‌گویی استفاده شده تأمل می‌کند. این تک‌گویی ها عمدتاً از روی خود فیلم‌ها پیاده شده‌اند. پیدا کردن و بازبینی فیلم‌های سینمای ایران در دهه‌های گوناگون وقت و انرژی بسیاری می‌طلبید تا فیلمی از قلم نیفتد. با‌این‌همه در این کتاب بخش اعظم و خطوط اصلی تک‌گویی‌ها و روند آنها در دهه‌های مختلف ثبت شده است و تعداد فیلم‌هایی که در این فهرست قرار داده نشده‌اند آن‌قدر نیست که ایدۀ کلی و موضوع کتاب را تحت‌الشعاع قرار دهند. کتابفروشی اینترنتی آبان