اس و پاس های پاریس و لندن

درباره ی کتاب اس و پاس های پاریس و لندن در کتاب اس و پاس های پاریس و لندن، اورول با وجود ثبت خاطراتی شخصی، به انتقاد از فقر و نداری ادم هایی از اقشار پایین دست جامعه میپردازد و چهره بی رحم و ستمگرانۀ ان را می نمایاند. او همچنین طرز تلقی و باورهای مردم را نسبت به اواره های لندن نقد میکند و انها را نادرست و در نتیجه تبلیغات و وجود قوانین موجود می داند که باعث چنین نتیجه گیری ای در ذهن مردم جامعه شده است. در پاریس، پس از انکه مدتی رنج گرسنگی را متحمل می شود، به کار ظرفشویی می پردازد؛ کاری بسیار طاقت فرسا و سخت که چنانکه خود می نویسد، حتی لحظه ای استراحت ندارد. او همچنین از وضعیت نظافت و کثیفی رستوران ها و هتل های پاریس و نیز وضعیت و امکانات موجود در مسافرخانه های معمولی لندن و خوابگاه های عمومی و نوانخانه های انگلیس شکایت می کند و مقررات و قوانینی را که بر انها حاکم است، به باد انتقاد می گیرد. اورول مساله فقر و نداری را محدود به یک مکان و زمان خاص نمی داند و می گوید که در هر کشوری این معضل بزرگ اجتماعی وجود دارد و باید چاره ای در جهت رفع این ناهنجاری اندیشیده شود. این اثر اورول با اثار دیگر او تفاوت عمده ای دارد. این اثر چنانکه خود او هم در اخر ان می گوید، یک دفتر خاطرات روزانه است که در مدت اقامت نویسنده در پاریس و لندن نوشته شده است. اورول چهره واقعی فقر و نداری را نه تنها دیده؛ بلکه ان را لمس کرده و در ان دست و پا زده است. او که خودش در برمه مدتی شغلی دولتی داشته و یا به عبارت بهتر، پلیس بوده است؛ اکنون در کشور خودش انگلستان، مجبور است کاری کند تا گرفتار قانون نشود. این کتاب در ژانویه ۱۹۳۳ منتشر شد و در انتشار این کتاب برای اولین بار «اریک ارتور بلر» از نام مستعار «جورج اورول» استفاده کرد. اورول پس از مطالعه تهیدستان جک لندن تصمیم به زندگی در میان طبقات محروم و مهاجر در شهرهای پاریس و لندن گرفت. رویدادهای زندگی امیخته با فقر او در بهار ۱۹۲۸ در مسافرخانه های پاریس و اشتغالش به ظرفشویی در رستوران ها و هتل های پاریس فصل های نخست این روایت را تشکیل می دهد. راوی در بخش هایی از زندگیش در پاریس با یک افسر سابق روسی به نام بوریس همراه می شود که به سختی زندگی می گذراند و از صاحبخانه یهودیش ناراضیست. برخی به این دلیل این کتاب را یهود ستیزانه می دانند. گزارش او از لندن بیشتر شرح روزگار بی بی خانمان های انگلیسیست که در پی یافتن بستری برای خوابیدن از نوانخانه ای به نوانخانه دیگر رانده می شوند یا شب ها را به پیاده روی در خیابان می گذرانند. اورول این نوع زندگی را برای نوشتن گزارشی در اواخر سال ۱۹۲۷ تجربه کرده بود. نکتهٔ تأثیرگذار این روایت این هست که بر خلاف نظر عموم، همه بی خانمان ها اشخاص بی عار یا پست فطرتی نیستند و در بین ان ها اشخاص هنرمند و روشنفکری را هم می توان پیدا کرد. در پایان کتاب اورول پیشنهادهایی برای بهبود زندگی تهیدستان و بی خانمانان ارائه می کند. باور بر این است که اورول زیاد در پی نقل دقیق و گزارش روز به روز وقایع و اتفاقات پاریس و لندن نبوده است، بلکه از ساختار سفرنامه و زندگینامه استفاده کرده تا گزارشی اثرگذار از تجربیات و شنیده های دست اولش ایجاد کند. درباره ی نویسنده اریک ارتور بلر با نام مستعار جورج اورول متولد ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ و درگذشته در ۲۱ ژانویه ۱۹۵۰ می باشد و ملیتی هندی-انگلیسی دارد. او را بیشتر با دو رمان مزرعه ی حوانات و هزار و نهصد و هشتاد و چهار می شناسند. وی همینطور با نقدهای بی شماری که بر کتاب ها می نوشت، بهترین وقایع نگار فرهنگ و ادب انگلیسی قرن شناخته می شود.