اقای شهردار

داوود امیریان در بخش ابتدایی کتاب گزارشی از زمان و محل تولد، کودکی، نوجوانی، جوانی، تحصیلات عالی، مبارزات انقلابی، قبول وظایف مهم اجتماعی و نظامی و در نهایت شهادت مهدی باکری ارائه می‌کند و سپس به روایت داستان‌ها می‌پردازد. او در این اثر از اندکی طنز در داستان‌ها و شخصیت‌ها استفاده کرده که به شیرینی داستان‌ها افزوده و موجب جذابیت این اثر شده است. نویسنده در داستان‌های کوتاه و جذاب این اثر شخصیت رئوف، دلسوز، وظیفه‌شناس و مسئولیت‌پذیر باکری را در دوران مختلف زندگی‌اش به نمایش می‌گذارد، از زمانی که در جوانی، در زمستان و سرمای شدید، کت خود را به نوجوان یتیمی به نام ایوب می‌دهد و به همین خاطر سرمای بدی می‌خورد و در بستر بیماری می‌افتد. از شجاعت او در مبارزات انقلابی در سال‌ها و ماه‌های آخر انقلاب، از زمانی که او شهردار بوده و لباس یک کارگر عملیات آسفالت را می‌پوشد تا در کنار آن‌ها کار کند و سختی‌های کارگران را از نزدیک ببیند، سپس به سمت جنگ و دفاع مقدس می‌رود و رشادت‌ها و لحظه‌ی شهادت باکری را شرح می‌دهد. امیریان در این کتاب خاطرات زیبا و آموزنده‌ای را برای کشف شخصیت شهید مهدی باکری، فرمانده لشکر عاشورا روایت می‌کند که در سال 1363 و در عملیات بدر به شهادت رسید.