اکادمی فلسفه

نشر نخستین منتشر کرد: سه داستان فرانسوی برای نوجوانان در «آکادمی فلسفه» سه‌گانه جلد اول «آکادمی فلسفه» شامل سه داستان فرانسوی از سه نویسنده از سوی نشر نخستین برای نوجوانان منتشر شد. به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، سه‌گانه جلد اول «آکادمی فلسفه» شامل سه داستان فرانسوی است که با تصویرگری یان لوبرا، وینسنت سورل، ژروم میر بیش و ترجمه شهاب‌الدین عباسی از سوی نشر نخستین برای نوجوانان منتشر شده است. این کتاب شامل سه داستان «مرگ سقراط» نوشته ژان پل مونژین، «دیوگنس و زندگی سگی یک فیلسوف» نوشته یان مارشان و «لائودزو در راه اژدها» نوشته میریام هنکه است که از متن انگلیسی به فارسی ترجمه شده‌اند. «آکادمی فلسفه» مجموعه‌ای برای سفر به سرزمین پهناور فلسفه به‌همراه برخی از برجسته‌ترین فیلسوفان و اندیشمندان جهان از روزگار باستان تا دوره معاصر است. در این مجموعه تا به‌حال 15 عنوان کتاب به زبان انگلیسی به صورت مصور و رنگی منتشر شده است و هرجلد به زندگی یک اندیشمند و فیلسوف اختصاص دارد و گوشه‌هایی از مهم‌ترین اندیشه‌ها و بخش‌های زندگی او را داستان‌وار پیش‌روی خوانندگان قرار می‌دهد. اما در ترجمه به فارسی، جلد اول این مجموعه در سه بخش و برای سه فیلسوف منتشر شده است. این جلد با سقراط -از بنیان‌های فلسفه در جهان غرب- شروع می‌شود و در ادامه فیلسوفی از غرب و خردمندی از شرق به نام‌های دیوگنس و لائودزو را معرفی می‌کند. پدیدآورندگان این مجموعه معتقدند نوجوانان هم می‌توانند وارد آن شوند. شاید شرط مهم‌تر برای ورود به اکادمی، شوق به دانش و حقیقت باشد. حالتی که افلاطون از ان با عنوان «حیرت» یاد می‌کرد و می‌گفت فلسفه با حیرت آغاز می‌شود. در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: «سقراط مردم را تشویق می‌کرد که خودشان را بشناسند. او در خیابان‌های آتن قدم می‌زد و هرکسی را که در راه می‌دید، به گفت‌وگو می‌گرفت: «سلام به تو ای نیکوخصال! با آن‌که اهل آتنی، شهری که در دانش و توانایی نگین شهرهاست، دائم در اندیشه‌ سیم و زر و شهرت و جاه و هستی! ولی آیا در راه خردمندی و بهتر ساختن روح خود هم گام برمی‌داری؟» و چون کسانی که سقراط با انان سخن می‌گفت خود را بسیار خردمند نشان می‌دادند، سقراط وارد گفت‌وگو با آنان می‌شد و آن‌قدر از آن‌ها سوال می‌کرد که در آخر به نادانی خود اعتراف می‌کردند. او هنگامی که با جهل و نادانی آن‌ها روبه‌رو می‌شد، آنان را به راه خرد هدایت می‌کرد. سقراط خود ادعا می‌کرد که فقط یک چیز می‌داند: این که هیچ نمی‌داند! سقراط با فلسفه‌ورزی مدام و پرسش از همه و محک زدن دانش عالمان و برملا کردن نادانی ایشان ، خیلی‌ها را از دست خود به ستوه می‌آورد. آنان که به دانش خود فخر می‌فروختند، بیش از دیگران از او بدشان می‌آمد.»